پرکاربرد ترین قندهای ساده در رژیم غذایی
– مصرف نوشابه‌های گازدار 33 ٪ از کل محتوای قندهای ساده افزوده شده (فروکتوز +
ساکاروز + گلوکز) در رژیم‌های غذایی جمعیت ایالات متحده آمریکا را به عهده دارد.
– مصرف دانه‌های شیرین (در درجه اول غلات صبحانه) عامل 19٪ از کل محتوای
قندهای ساده افزوده شده (فروکتوز + ساکاروز + گلوکز) در رژیم‌های غذایی جمعیت
ایالات متحده آمریکا است.
– مصرف فرآورده‌های شیر 9٪ از کل محتوای قندهای ساده اضافه شده (فروکتوز +
ساکاروز + گلوکز) در رژیم‌های غذایی جمعیت ایالات متحده آمریکا است.
– مصرف نوشیدنی‌های میوه‌ای مسئول 10٪ کل محتوای قندهای ساده افزوده
شده(فروکتوز + ساکاروز + گلوکز) در رژیم‌های غذایی جمعیت ایالات متحده آمریکا
است.
– مصرف شیرینی/آب‌نبات مسئول 17٪ از کل محتوای قندهای ساده (فروکتوز +
ساکاروز + گلوکز) در رژیم‌های غذایی ایالات متحده آمریکا است.

اثرات سمی مصرف بیش از حد قندهای ساده
– ممکن است با ایجاد اتصال متقابل (گلیکوزیلاسیون) در پروتئین بدن، روند پیر شدن را
تسریع کند.
– ممکن است به عروق خون آسیب برساند.
– ممکن است تولید آدرنالین در بدن را تا 400 درصد افزایش دهد.
– ممکن است خطر آترواسکلروز را افزایش دهد.
– ممکن است خطر فشار خون بالا را افزایش دهد.
– ممکن است خطر آب مروارید را افزایش دهد.
– ممکن است باعث افزایش گسترش آلرژی‌های غذایی بشود.
– قندهای ساده ممکن است سلولهای سرطانی را تغذیه کنند و بنابراین به بیماران سرطانی
توصیه می‌شود که مصرف قندهای ساده رژیم غذایی را کاهش دهند.
– ممکن است خطر سرطان (روده بزرگ و معده) را افزایش دهد.
– ممکن است سیستم ایمنی را سرکوب کند.
– ممکن است قارچ آسیب رسان کاندیدا آلبیکانس را تغذیه کند.
– ممکن است باعث خستگی شود.
– ممکن است باعث چاقی شود.
– ممکن است باعث نفوذ پذیری روده شود.
– ممکن است سندرم روده تحریک پذیر را تشدید کند.
– تولید کلسترول درون‌زا را افزایش می‌دهد.
– مازاد قندهای ساده به تری گلیسیرید تبدیل می‌شوند (و سپس به صورت چربی در بدن
ذخیره می‌شوند).
– ممکن است تولید کلسترول HDL را کاهش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش دهد.
– ممکن است باعث التهاب مفاصل شود.
– ممکن است باعث سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) شود.
– ممکن است خطر ابتلا به پارکینسون را افزایش دهد.
– ممکن است باعث کاهش پتاسیم شود.
– ممکن است دفع منیزیم از بدن را افزایش دهد.
– ممکن است باعث کاهش ویتامین B6 بدن شود.
– ممکن است درون بدن در انتقال ویتامین C اختلال

علل چاقی
– یک رژیم با شاخص گلیسمی بالا ممکن است خطر چاقی را افزایش دهد.
– مصرف زیاد غذاهای سرخ شده و فست فود به دلیل کالری زیاد.
– پرخوری.
– مصرف بیش از حد قند ساده (گلوکز، ساکاروز و فروکتوز).
– مصرف زیاد کربوهیدرات‌های رژیمی.
– مصرف زیاد چربی‌های رژیمی.
– مصرف بیش از حد کالری خطر چاقی را افزایش می دهد.
– اسیدهای چرب ترانس ممکن است اندازه و مقدار بافت چربی (چربی بدن) را افزایش دهد.
– قرار گرفتن در معرض سموم محیطی مانند (بیس فنول (A ممکن است کمک به چاقی باشد.
– مصرف زیاد منو سدیم گلوتامات (MSG) ممکن است باعث چاقی شود.
– سطوح بالای کورتیزول به پیشرفت چاقی کمک می کند.
– افزایش سطح انسولین و مقاومت به انسولین ممکن است خطر چاقی را افزایش دهد.
– تولید / انتشار بیش از حد پرولاکتین ممکن است در چاقی موثر باشد.
– سطوح بالای Reverse T3 ممکن است باعث چاقی شود.
– روی زیاد با چاقی در ارتباط است.

چاقی می‌تواند سبب موارد زیر شود:
– ممکن است خطر ابتلا به فشار خون بالا را افزایش می دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به بیماری ایسکمیک قلب را افزایش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به سکته مغزی (ایسکمیک) را افزایش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به فشار خون ریوی را افزایش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به آترواسکلروز را افزایش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به رگ‌های واریسی را افزایش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به بیماری کلیه و سنگ کلیه را افزایش دهد.
– ممکن است سیستم ایمنی را مختل کند که امکان دارد خطر ابتلا به بیماری‌های ویروسی و
عفونت‌های باکتریایی افزایش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به برخی از انواع سرطان را افزایش دهد (سرطان پستان، سرطان
دهانه رحم، رحم، آندومتر، تخمدان، پروستات، لوزالمعده، پوست،…).
– ممکن است خطر افزایش سطح سرمی کلسترول و کاهش کلسترول HDL را افزایش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به دیابت شیرین نوع 2 را افزایش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به کمردرد و زانو درد را افزایش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به آرتروز را افزایش دهد.
– ممکن است باعث ولع مصرف کربوهیدرات شود.
– ممکن است خطر ابتلا به نقرس را افزایش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به افسردگی را افزایش دهد (به واسطه افزایش کورتیزول که باعث
-اهش سروتونین میشود).
– ممکن است خطر ابتلا به وقفه تنفسی در خواب را افزایش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به آسم را افزایش دهد.
– ممکن است خطر ابتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) را افزایش دهد (تقریباً 40٪
بیماران PCOS دارای اضافه وزن هستند).
– ممکن است سطح اسید اوریک را افزایش دهد.

زردچوبه (Curcuma longa) از اعضای خانواده زنجبیل است. از نظر تاریخی به عنوان ادویه آشپزی و
برای درمان انواع مختلفی از وضعیت‎ها 4000 سال استفاده گردیده است. ریشه زردچوبه محتوی بیش از
200 ماده مغذی شناخته شده می‌باشد و تحقیقات نشان می‌دهد که زردچوبه ممکن است به مبارزه با
عفونت‌ها، برخی سرطان‌ها، کاهش التهاب، درمان مشکلات گوارشی و حفظ حافظه در افراد مبتلا به
بیماری آلزایمر کمک کند. زردچوبه، گیاهی از خانواده زنجبیل، بومی جنوب شرقی آسیا است و در آن
منطقه، در درجه اول در هند، به صورت تجاری پرورش می یابد. ریزوم (ساقه زیرزمینی) آن به عنوان
ادویه آشپزی و داروی سنتی استفاده می‌شود. از لحاظ تاریخی، زردچوبه در آیورودا و سایر سیستم‌های
پزشکی سنتی هند و همچنین سیستم‌های پزشکی آسیای شرقی مانند طب سنتی چین استفاده می‌شد. در هند،
به طور سنتی برای اختلالات پوست، دستگاه تنفسی فوقانی، مفاصل و دستگاه گوارش استفاده می‌شد.
زردچوبه به عنوان یک مکمل غذایی برای انواع بیماری‌ها از جمله آرتروز، اختلالات گوارشی،
عفونت‌های تنفسی، آلرژی، بیماری کبدی، افسردگی و بسیاری دیگر شناخته می‌شود. کورکومین ممکن
است به اندازه (و ارزانتر از) داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) برای درمان التهاب موثر
باشد. کورکومین به زردچوبه رنگ زرد می بخشد.

فواید سلامتی:
– ممکن است به پیشگیری و درمان تصلب شرایین کمک کند
– ممکن است بوسیله مهار تجمع پلاکت‌ها و کاهش سطح فیبرینوژن بالا، لخته شدن غیرطبیعی خون را مهار کند
– ممکن است اثرات سمی آسیب ایسکمی در مغز پس از سکته مغزی را کاهش دهد
– ممکن است به پیشگیری یا درمان کولیت کمک کند
– ممکن است اسهال را در بیماران مبتلا به سندرم نقص ایمنی اکتسابی (AIDS) کاهش دهد
– ممکن است به کاهش نفوذپذیری روده کمک کند
– ممکن است سطح افزایش یافته فاکتور نکروز تومور (TNF) را کاهش دهد
– ممکن است به جلوگیری از زخم معده کمک کند
– ممکن است سندرم روده تحریک پذیر (IBS) را کاهش دهد
– ممکن است کولیت اولسراتیو را تسکین دهد
– ممکن است پانکراتیت را تسکین دهد
– ممکن است آسیب کلیه را که در بیماران دیابتی ایجاد می‌شود (نفروپاتی دیابتی) را کاهش دهد
– ممکن است به پیشگیری و درمان سرطان کمک کند (مثانه، مغز، پستان، روده بزرگ، روده اثنی
عشر، معده، دهانه رحم، آندومتر، تخمدان، مری، کبد، لوزالمعده، ریه، سرطان خون)
– ممکن است هلیکوباکتر پیلوری را مهار کند
– ممکن است تولید آنتی بادی‌ها را افزایش دهد
– ممکن است تولید گلبول سفید خون را افزایش دهد
– ممکن است دارای آنتی اکسیدان‌های قوی باشد
– ممکن است سبب کاهش سطح سرمی کلی (کلسترول، LDL، تری گلیسیرید) و افزایش (HDL) شود
– ممکن است مقاومت به انسولین را کاهش دهد
– ممکن است عملکرد کبد را افزایش دهد
– ممکن است به جلوگیری از سیروز کمک کند
– ممکن است به پیشگیری از آرتروز کمک کند
– ممکن است التهاب مرتبط با آرتریت روماتوئید را تسکین دهد
– ممکن است از پیشرفت بیشتر بیماری مولتیپل اسکلروزیس (MS) جلوگیری کند
– ممکن است به پیشگیری از آسم کمک کند.
– ممکن است به جلوگیری از بیماری پارکینسون کمک کند
– ممکن است با این مواد بالقوه سمی مقابله کند
– ممکن است اثرات سمی گلوتامیک اسید را مهار کند
– ممکن است به جلوگیری از کبد چرب ناشی از فروکتوز و افزایش تری گلیسیرید ناشی از فروکتوز
کمک کند
– ممکن است آنزیم سیکلواکسیژناز-2 (COX-2) (باعث التهاب و سرطان می شود)را مهار کند
– ممکن است توانایی نیتروزامین در ایجاد سرطان کبد را مهار کند
– ممکن است اثرات سمی آکریل آمید را خنثی کند (غذای سرخ شده حاوی آکریل آمید ممکن است
باعث سرطان شود)
– ممکن است اثرات سمی ناشی از (اینترلوکین 1،6،8) و (لکوترین B4، C4) را مهار کند
– ممکن است پروتئین Kinase C (علت سرطان) را مهار کند
– ممکن است به کاهش آسیب کبدی ناشی از آفلاتوکسین (قارچ‌ها) کمک کند
– ممکن است به کاهش پروتئینC-Reactive (CRP) کمک کند
– ممکن است از آسیب های وارد شده به روده کوچک توسط داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی
(NSAIDS) جلوگیری کند
ممکن است آسیب DNA ناشی از آرسنیک را خنثی کند

استروژن؛ هورمون استروئیدی و یکی از مهمترین هورمون جنسی در زنان است که مسئول رشد و تنظیم سیستم تولید مثل در زنان است. استروژن در تخمدانها و( بیضها به میزان کمتری در مردان) تولید میشود. استروژن ممکن است با مهار تولید اینترلوکین 6، که به نوبه خود تولید استئوکلاست ها را مهار و سرعت پیشرفت پوکی استخوان را کم کند. استروژن ممکن است از طریق مکانیسمهای متعددی به پیشگیری از بیماری آلزایمر کمک کند

3 نوع استروژن:

1- استرادیول

 استرادیول مهمترین استروژن میباشد، (که از لحاظ بیولوژیکی قوی ترین میباشد) استرادیول توسط تخمدانهای زنان تولید و ترشح میشود (و در مردان به مقدار کمتری تولید میشود). دو نوع استرادیول وجود دارد (که استرادیول 17 -بتا از نظر بیولوژیکی قوی ترین است. استرادیول به ویژه (استرادیول طبیعی که در درمان جایگزینی استروژن بعد از یائسگی (ERT) استفاده می شود) و می تواند به پیشگیری از بیماری آلزایمر کمک کند، ممکن است به حفظ عملکرد طبیعی مغز و همچهنین جلوگیری از بیماری الزایمر در مردان کمک کند.

– استرادیول ممکن است به جلوگیری از اضطراب کمک باشد

– استرادیول ممکن است میل جنسی (زنان) را افزایش دهد (با تحریک تولید درون زای آنزیم NOS) Nitric Oxide Synthase) که تولید اکسید نیتریک (NO) را زیاد می کند)

– استرادیول ممکن است اثرات سمی پروتئین آمیلوئید-بتا را برای از بین بردن نورونها مهار کند

– سطح بالای استرادیول (در مردان یا زنان) امکان خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش میدهد (استرادیول به شدت رشد بافت پستان را تحریک می کند)

– سطح بالای استروادیول درون زا (در مردان) امکان خطر حمله قلبی و سکته مغزی را افزایش میدهد

– سطح بالای تولید درون زای استرادیول ممکن است باعث سرطان آندومتر، تخمدان و سرطان رحم بشود

– سطح بالای استرادیول (در مردان) ممکن است خطر بزرگ شدن پروستات را افزایش دهد

– (ویتامین B6 ، ویتامین E ، کولین و اینوزیتول ) ممکن است باعث کاهش سطح استرادیول بالا شود

۲- استریول

 استروژن ضعیف است که به عنوان (16 آلفا هیدروکسی استرادیول) نیز شناخته می شود و در بارداری نقش دارد

– استریول ممکن است بی اختیاری ادرار را که معمولاً در ارتباط با یائسگی زنان اتفاق میافتد، کاهش دهد

– استریول ممکن است به جلوگیری از پوکی استخوان کمک کند

– استریول (کرم استریول که از طریق داخل واژن استفاده می شود) ممکن است آتروفی واژن را کاهش دهد.

3- استرون

– استرون از تخمدانها و همچنین بافت چربی و غدد فوق کلیوی حاصل می شود

– تولید بیش از حد استرون (و اختلال در تبدیل استرون به استریول در کبد) ارتباط نزدیکی با (سرطان پستان ، سرطان تخمدان ، سرطان رحم و سرطان آندومتر) دارد

– تولید بیش از حد استرون در مردان ممکن است خطر ابتلا به سرطان پروستات را افزایش دهد